Pałac, otoczony malowniczym parkiem, znajduje się tuż obok kolebki Państwa Polskiego, w odległości 29 km od Poznania – stolicy Wielkopolski. Najbliższe jego otoczenie to lasy, rzeki i jeziora, by wymienić chociażby Puszczę Zielonkę, Lednicki Park Krajobrazowy, jeziora wronczyńskie.
Do nieruchomości trafiamy wprost z utwardzonej drogi. Tuż za bramą witają nas z obu stron mostu stawy obfitujące w ryby. Dalej granitowa droga prowadzi na dziedziniec – rondo, za którym znajdują się miejsca parkingowe na kilkadziesiąt aut i nowo wybudowane korty tenisowe. W centrum zespołu znajduje się neogotycki pałac o cechach wcześniejszej budowli barokowej. Zbudowany w miejscu drewnianego dworu w połowie XVIII w., po ostatecznej rozbudowie w 1890 roku rezydencja otrzymała kształt romantycznego zamku usytuowanego w malowniczym parku krajobrazowym. Po II wojnie światowej popadł w ruinę, by w latach 90-tych XX w. odzyskać swą dawną świetność. Zespół pałacowo-parkowy Krześlice jest aktualnie wykorzystywany jako hotel z restauracją. Dysponuje bazą noclegową (50 miejsc w pokojach jedno- i dwuosobowych). Dodatkowo w pałacu przeprowadzane są szkolenia, bale i imprezy okazjonalne.
rok 1893
Zespół pałacowo-parkowy ma ogromną wartość historyczną i architektoniczną. Wszystkie zabudowania muszą więc być traktowane wraz z parkiem jako integralna całość. Wzajemne relacje widoków z pałacu w każdą stronę parku są niepowtarzalne i rzadko występujące w XXI w. Układ przestrzenny, tło, kulisy i obrzeża nieruchomości choć reprezentują układ raczej swobodny trzymają się pewnych geometrycznych ram, charakterystycznych dla układu barokowego. Zespół jest atrakcyjny krajobrazowo, gdyż poszczególne elementy architektoniczne i przyrodnicze nie tylko stanowią integralna całość, ale korzystnie na siebie oddziałują. Zespół pałacowo-parkowy uzupełniają stylizowany budynek gospodarczy z połowy lat 90-tych XX w., parterowy budynek gospodarczy, jednostronnie oszklony oraz mała architektura:
- kamienny krucyfiks z 1869r.,
- murowany mostek pomiędzy stawami rybnymi,
- kamienne schody prowadzące na nasyp w południowej części parku,
- postument z inskrypcją w języku niemieckim,
- brama wjazdowa.
PARK
Większość zabytkowej zieleni stanowią drzewa rodzime: klon polny, jesion wyniosły, grab, buk, wierzba, w mniejszym stopniu dąb, wiąz i lipa oraz sporadycznie topola, jawor, brzoza i jarząb.
Z rzadka występują gatunki obce takie jak platan czy kasztanowiec. Bytujący w pałacu otrzymują jeszcze tlen i wyjątkowy, sprzyjający odpoczynkowi i radościom życia mikroklimat od krzewów jak też od runa i darni parku. Przeważającymi krzewami są bez czarny, klon polny oraz trzmielina. Na terenie parku występują również śnieguliczki białe oraz jaśminowiec i cis. Runo parku jest bujne i porośnięte głównie: bodziszkiem, glistnikiem, kuklikiem, łopianem pokrzywą, krwawnikiem, gniazdnicą oraz bluszczem. Darń trawników zachwyca szczególnie w części frontowej. Cała roślinność parku jest w stanie bardzo dobrym i z uwagi na to, że rośnie na glebach żyznych, wilgotnych słabo przepuszczalnych, rokowania dla niej są pozytywne na kilkaset najbliższych lat. Część drzew to prawdziwe pomniki przyrody. W roku 1999 najcenniejsza roślinność parku została zinwentaryzowana w 680 grupach rodzajowych. 570 drzew zostało dokładnie pomierzonych.